
Op de Albert Kuip heeft Kay op het springkussen gesprongen, arabische thee gedronken, een 'red de mus' t-shirt beschilderd en naar de electrische raceauto's gekeken.
's Avonds had Bendert geen puf meer om te koken en ging hij patat halen bij de snackbar. Thuis gekomen keek hij me verwijtend aan. De hele weg (en ook in de snackbar) had Kay 'ik wil patat, ik wil patat' geroepen. Het leek net of we iedere week minsten 3 keer patat op het menu hadden staan.Het grote voordeel was wel dat Kay nog nooit zo goed had gegeten als die avond. Onder de toezegging dat hij eerst een stukje komkommer moest eten alvorens hij een aantal patatjes naar binnen mocht werken ging er ongemerkt toch ook wat gezonds mee ..
