Na een kwartiertje achter elkaar aanfietsen kwamen Wicher en Tineke aanlopen. Kay fietste onder luid gebrul en gelach op hen af. Omdat het toch een beetje koud begon te worden verplaatsten we het feestje naar binnen. Daar was het tijd voor de verjaardagstaart (die dit jaar wel een stuk bescheidener dan de brandweertaart van vorig jaar en de boeddha-taart van het jaar daarvoor).Hierna was het echt gedaan met de rust: familie, vrienden, buren (al dan niet met kinderen) kwamen en Kay kreeg stapels kadootjes (puzzels, boeken, lego, kei, etc.). Al snel hadden wij door dat we toch echt nog wel iets moeten bijschaven aan Kay's opvoeding. Steevast begroette hij nieuwe visite met de woorden "heb je een kadootje?" Wel was hij er duidelijk trots op dat hij naar de WC was geweest (voor nummer 2) en dat mocht iedereen horen. Die avond werd hij in bed gestopt door Koosje en viel hij uitgeput in slaap.
