... verder op pad

... en alsof Kay's confrontatie met 3 andere babys niet genoeg was, werd hij 's avonds ook nog eens mee gesleept naar een verjaardag. Omdat hij nog onrustig was van de voorgaande avonturen die dag koste het heel erg veel moeite om hem te verleiden om in de maxi-cosi gesnoerd te worden. Vooral op het moment dat we probeerden hem een mutsje op te zetten, zette hij het op een luidkeels brullen (muts = naar buiten gaan, Kay = moe, naar buiten gaan + moe = niet leuk, niet leuk = ik ga brullen, dus muts + Kay = ik ga brullen). Uiteindelijk na ongeveer een half uur was hij rustig genoeg en konden we gaan. Dit keer waren we al (wat) beter voorbereid: 4 luiers mee, billen doekjes, schone kleren.

Aangekomen op de "plek des onheils" maakte Kay de fout om even zijn ogen open te doen - "Hij is wakker (en wil dus door mij geknuffeld worden)" concludeerde een van de aanwezige tantes. Ze stormde op hem af. Nog voordat we iets ervan konden zeggen had ze hem al uit de net neergezette maxi-cosi gehaald en begon ze te "ah-oh-oeien".
Alles was heel goed bedoeld, maar duidelijk niet waar Kay op zat te wachten - en hij kreeg opnieuw onverzadigbare honger. Jitske heeft na deze kuffelsessie van een kwartier Kay in een achteraf kamer ongeveer 1 uur lang moeten voeden.
Of eigenlijk: voeden !#$% , "ja ik geloof dat hij wil gaan slapen", [whaaaa], "o, toch niet", voeden, "ja nu gaat ie echt slapen", [hoewhaaaaaaaaa], "ok, we gaan wel weer voeden", [whaaaaa], "voeden dan maar weer en natuurlijk luier verschonen", [whee], voeden, voeden, "hee, hij slaapt, laten we snel naar huis gaan").

Al met al waren we om 8 uur van huis vertrokken en om 10 uur weer thuis. Toen we thuis kwamen hebben we hem maar weer wat te eten gegeven waarnaar hij in diepe slaap viel (6 uur achter elkaar, hij was nu echt verzadigd en uitgeput).

Deze keer was de les: altijd een flesje met voeding mee (voor het geval dat...)