Jongetje

Vanochtend werden we wakker door gebrabbel in de kamer naast ons. Het viel me op de het geluid aan het veranderen is. In het begin was het een piepend en brommend urrepurre gemurmel tegenwoordig is dat een hoog jongetjes stemmetje geworden. Nog steeds onverstaanbaar.. maar toch. Kay begint steeds meer een 'mensje' te worden. Sinds een week wil hij bijvoorbeeld niet meer op zijn rug liggen. Zodra Bendert en ik hem in zijn bed leggen draait hij (hoe moe ook) zich onmiddelijk om naar zijn buik of zij. De eerste paar nachten hielden we onze adem in.. Na alle verhalen over wiegedood hadden we zoiets van 'laat hem toch op zijn rug in slaap vallen, net zoals vroeger'.. Gelukkig trok Kay zich nergens wat van aan en nu betrappen we hem er zelfs op dat hij kruipbewegingen maakt in zijn slaap..
Tijdens het babyzwemmen deze week begon Kay als een gek met zijn handjes in het water te spetteren. Van een baby die vooral in de luchtspiegeling van het water op het plafond geinteresseerd is, is hij veranderd in een mannetje dat met van alles in contact probeert te komen. Zijn favoriete bezigheid tijdens het zwemmen blijft nog steeds meisjes. Zodra hij een meisje in de gaten heeft wil hij er als een gek naar toe. Ook de glijbaan is helemaal 'de bom'. Ik zet hem erop en laat hem 'uit zichzelf' naar beneden glijden. De eerste keer was ik even vergeten hoe zwaar hij was en ging hij bijna kopje onder. Voor Kay geen probleem proestend keek hij me aan.. Hij wilde duidelijk nog een keer.. Als ik naar andere babys kijk dan valt me op hoe enorm groot hij is. Ook de andere ouders vinden het onvoorstelbaar dat hij nog maar 19 weken is. Ze denken dat hij al veel ouder is wat als nadeel heeft dat ze er van uit gaan dat hij al veel meer kan..